Comments (3) 
Iedere twee jaar is het weer nodig: een verse APK op de klassieker. Hoewel ik niet heel veel rare toestanden verwachtte bij de keuring van de Giulia is het toch weer erg prettig om aan de andere kant van de lijn te horen: “Carlo, je Giulia is klaar, je kunt hem ophalen!”. Helemaal zonder problemen? Nou ja, enige vertraging door een eigen stommiteit maar verder niets. Lees verder '16.000 | een frisse APK…'»
De zomer is pas net aangebroken of de eerste 500 kilometer heeft de Giulia al weer achter de rug. Daarmee lijkt het er dan eindelijk een beetje op dat het streven om wat meer te rijden gaat lukken. Ieder jaar roep ik weer dat ik dan toch echt meer ga rijden met de Giulia, maar zodra de eerste vlokken vallen en er weer gepekeld is, kom ik tot de conclusie dat het niet echt gelukt is. Lees verder '15.661 | De eerste 500 zitten er op'»
Over anderhalve week is het tijd voor de Nimega 100 Miglia en dus moet de Giulia weer in actie komen. Om alvast lekker wat kilometers te maken voordat het zover is heeft de Super vandaag zijn eerste noemenswaardige kilometers van het seizoen gemaakt. Een litertje koelvloeistof en heel wat meer liters benzine waren het enige dat er aan de Giulia moest worden toegevoegd.
Gelijk maar even een paar foto’s gemaakt waarbij ik er achteraf achter kwam dat het rally-schild van vorig jaar nog gemonteerd zit. En ik dacht vanmorgen nog… Nou ja, hij rijdt er niets minder om.
Jawel, na de zomer van 2009 waar verdraaid weinig is gereden met de Giulia, heeft de auto de winter weer overleefd. Zeven maanden stilstaan en een accu die al die tijd gewoon in de auto heeft gezeten gaven me weinig hoop dat de motor gelijk aan zou slaan. Dat dat gebrek aan vetrouwen onterecht was, bleek een halve minuut later toen de dubbelnokker na twee keer starten mooi aansloeg.
Een zonnig ritje naar huis bracht het zomergevoel weer helemaal terug en zo staat de ‘Juul’ nu gezellig naast zijn familie in de garage.
Eerdere jaren werd de witte Giulia vooral gebruikt om toerritten mee te rijden of om op zondag een lekker stuk te toeren. Door het tijdelijk gebrek van een garage aan huis (na de zomervakantie is dat probleem opgelost) staat de Giulia op lekkere dagen gewoon op de oprit en rij ik er gewoon lekker mee, ook naar het werk.
Met de rit van komende zondag in het vooruitzicht kon ik het gisteren niet laten de Giulia uit zijn winterslaap te halen. Aangezien we pas verhuisd zijn en de Giulia tijdelijk niet bij huis staat (de grote schuur die er staat moet herbouwd worden) moest ik dus naar de garagebox elders.
Eenmaal aangekomen eens even goed gekeken alvorens in te stappen en de sleutel om te draaien. En jawel, na 4 maanden rust was het een kwestie van de sleutel omdraaien en de Juul rustig de box uit te rijden. Een lekker ritje naar Zevenaar dus met een lekker pruttelende Nord in het vooronder.
Thuis aangekomen nog even de auto achterwaarts de oprit op en… VAST… De oprit bestaat nog uit grind, weinig grind om precies te zijn waardoor de Giulia met de buik op de hoge stoep kwam te liggen.
Voorzichtig wegrijden bood geen soelaas, de achterwielen groeven zich door de lage druk op de achteras direct het grind in. Vervolgens dus een vriend van me gebeld die een paar huizen verderop woont en samen de auto opgekrikt, platen eronder gelegd en voorzichig eruit gereden.
Vervolgens andersom geprobeerd en jawel, dat ging keurig.
We zijn dus klaar voor de rit zondag, tot dan!
